Karta charakterystyki (SDS) jest podstawowym narzędziem zarządzania ryzykiem chemicznym. Rozporządzenie REACH zobowiązuje Cię do dostarczenia karty charakterystyki, jeśli używasz niebezpiecznych substancji lub mieszanin. EcoMundo daje Państwu instrukcje dotyczące dobrze napisanej i w 100% zgodnej z przepisami karty charakterystyki.

SDS: jakie są moje obowiązki?

Co to jest karta charakterystyki substancji niebezpiecznej (SDS)?

Karta charakterystyki (SDS) jest 16-sekcyjnym dokumentem, który zawiera:

Wyjaśnienia dotyczące zagrożeń dla zdrowia związanych z narażeniem lub stosowaniem niebezpiecznych produktów,
wszystkie informacje dotyczące obchodzenia się z produktami, ich stosowania lub przechowywania.
Nota bene: SDS musi być dostarczona w języku kraju, w którym produkt jest używany.

Obowiązki SDS dla dostawców
Artykuł 31 rozporządzenia REACH stanowi, że "karta charakterystyki dostarczana jest nieodpłatnie w formie papierowej lub elektronicznej nie później niż w dniu pierwszej dostawy substancji lub mieszaniny".

Jako dostawca (formulatorzy, producenci, importerzy) są Państwo zobowiązani do dostarczenia karty charakterystyki:

Gdy w dostarczanym przez Ciebie produkcie znajdują się substancje spełniające kryteria klasyfikacji substancji niebezpiecznych zgodnie z CLP lub mieszaniny spełniające kryteria klasyfikacji mieszanin niebezpiecznych zgodnie z dyrektywą 1999/45/WE.
Gdy dostarczany przez Państwa produkt zawiera substancje PBT (trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne) lub vPvB (bardzo trwałe i wykazujące bardzo dużą zdolność do bioakumulacji) - załącznik XII.

dokument


Gdy dostarczany produkt zawiera substancje znajdujące się na liście kandydackiej do uzyskania zezwolenia - art. 59 §1 REACH.
Dostawca musi wykonać te kroki spontanicznie. Odbiorca może jednak zażądać karty charakterystyki substancji niebezpiecznej, jeżeli preparat nie spełnia kryteriów klasyfikacji jako preparat niebezpieczny (art. 5, 6, 7 dyrektywy 1999/45/WE), ale mimo to zawiera pewne substancje w określonych stężeniach (próg określony w art. 31 ust. 3 rozporządzenia REACH).

Wreszcie, karta charakterystyki musi być bezzwłocznie aktualizowana przez dostawcę:

Jak tylko pojawią się nowe informacje, które mogą mieć wpływ na środki zarządzania ryzykiem lub nowe informacje o zagrożeniach.
Po udzieleniu lub odmowie udzielenia zezwolenia.
Po nałożeniu ograniczenia.
Szczególne obowiązki dalszych użytkowników i dystrybutorów
Zainteresowane strony muszą przeprowadzić ocenę bezpieczeństwa chemicznego substancji. Podczas oceny należy również zapewnić, aby informacje zawarte w karcie charakterystyki były zgodne z oceną.

Na żądanie dostawcy musi on dostarczyć kartę charakterystyki substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego przeznaczonego do sprzedaży publicznej. Jeżeli jednak informacje o produkcie umożliwiają użytkownikom podjęcie wszelkich środków bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i środowiska, nie mają Państwo obowiązku ich żądać.

Zainteresowani uczestnicy łańcucha dostaw muszą dołączyć kartę charakterystyki ze scenariuszami narażenia jako załącznik (załącznik XI, sekcja 3 rozporządzenia REACH).

Dalszy użytkownik lub dystrybutor, który przygotowuje kartę charakterystyki dla konkretnych zastosowań, musi korzystać z pierwotnie dostarczonej karty charakterystyki i scenariuszy narażenia (art. 37 ust. 2).

SDS Factory to oprogramowanie, które pozwala uprościć i zautomatyzować tworzenie, tłumaczenie, zarządzanie aktualizacjami i dystrybucję kart charakterystyki substancji niebezpiecznej.

Zobowiązania formalne
Sporządzanie karty charakterystyki jest ściśle regulowane. Obejmuje ona 16 obowiązkowych pozycji.

1. Identyfikacja substancji/mieszaniny i przedsiębiorstwa
W przypadku substancji należy podać nazwę chemiczną oraz numer identyfikacyjny (nr WE lub CAS lub INDEX nr...) lub numer rejestracyjny REACH.
W przypadku mieszaniny należy podać nazwę lub oznaczenie handlowe.
W sekcji 1.2 należy wymienić istotne zidentyfikowane zastosowania substancji lub mieszaniny oraz zastosowania odradzane.
W sekcji 1.3 należy podać dane identyfikujące producenta, importera, wyłącznego przedstawiciela lub dystrybutora, załączając ich pełne dane kontaktowe, a także numer telefonu i adres e-mail.
W sekcji 1.4 należy podać numery telefonów alarmowych.
Konkretnie, należy sprawdzić, czy informacje są zgodne z etykietą i czy numer rejestracyjny jest kompletny (należy poprosić o niego dostawcę).

Uwagi:

W przypadku zarejestrowanych substancji, nie wahaj się zajrzeć do załącznika, jeśli istnieje scenariusz narażenia. Należy wówczas spełnić wymagania w ciągu 12 miesięcy (wspomniane zarządzanie operacyjne i zarządzanie ryzykiem).
W sekcji 1.2, pamiętaj, aby sprawdzić, czy Twoje zastosowanie jest wymienione w polu zastosowania, a w szczególnych przypadkach (niespójny scenariusz narażenia, substancje pośrednie w ściśle kontrolowanych warunkach), skontaktuj się ze swoim dostawcą.
W sekcjach 1.3 i 1.4, należy upewnić się, że informacje są obecne, zgodnie z etykietą, a numery telefonów alarmowych są aktualne.
2. Identyfikacja zagrożeń
W sekcji 2.1 należy określić klasyfikację substancji lub mieszaniny zgodnie z rozporządzeniem CLP.
W sekcji 2.2 należy wskazać elementy oznakowania substancji/mieszaniny, które znajdą się również na etykiecie produktu:
Piktogram zagrożenia
Zastrzeżenie
Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia
Wskazówka ostrzegawcza
Dodatkowe elementy oznakowania
W sekcji 2.3 podano informacje mające zastosowanie do substancji/mieszanin, które nie prowadzą do klasyfikacji, takie jak: bardzo silne działanie uczulające na węch i smak, potencjał tworzenia ozonu na drodze reakcji fotochemicznych itp. Należy również określić listę SVHC (substancje wzbudzające szczególnie duże obawy), PBT (trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji, toksyczne), substancje vPvB.
3. Skład i informacje o składnikach
W sekcji 3.1 dotyczącej substancji należy podać nazwę chemiczną głównego składnika substancji, jak również innych składników, a na końcu informacje identyfikacyjne (nr WE, nr CAS...).
Mieszaniny są wymienione w sekcji 3.2 i należy podać informacje na temat niebezpiecznych składników mieszaniny.
4. Pierwsza pomoc
Należy wskazać środki, które należy podjąć w przypadku wdychania, kontaktu ze skórą, kontaktu z oczami, połknięcia itp. oraz określić, czy interwencja lekarza jest pożądana czy niezbędna.

5. Środki przeciwpożarowe
Należy określić sposoby gaszenia pożaru poprzez podanie procedury, którą należy zastosować, oraz niebezpieczeństw wynikających z zastosowania niewłaściwych środków.

6. Środki w przypadku przypadkowego uwolnienia
Należy poinformować o metodach czyszczenia i środkach ostrożności, jakie należy podjąć.

7. Postępowanie z substancją i jej magazynowanie
W sekcjach 7.1 do 7.3 uzupełnić techniczne środki zapobiegawcze (ochrona zdrowia, zarządzanie bezpieczeństwem, ochrona środowiska) ustanowione zgodnie z właściwościami produktu i narażeniami.

8. Indywidualna kontrola narażenia
W sekcji 8.1 jest mowa o parametrach kontrolnych, więc należy wymienić krajowe wartości graniczne narażenia zawodowego (OELV), pochodne poziomy niepowodujące zmian (DNEL), pochodne minimalne poziomy powodujące zmiany (DNEL) i przewidywalne stężenia niepowodujące zmian (PNEC), jeśli istnieją.
Sekcja 8.2 zawiera wszystkie środki odnoszące się do ochrony zbiorowej, indywidualnej i środowiskowej, jak również środki techniczne mające na celu zapobieganie narażeniu ludzi i środowiska.
9. Właściwości fizyczne i chemiczne
W tej sekcji należy podać dodatkowe właściwości fizyczne i/lub chemiczne.

10. Stabilność i reaktywność
W tej sekcji należy wskazać warunki i materiały, których należy unikać oraz niebezpieczne produkty rozkładu.

11. Informacje toksykologiczne
Należy wymienić wskazania toksykologiczne produktu. W szczególności należy wskazać niekorzystne skutki dla zdrowia w zależności od różnych dróg narażenia (wdychanie, spożycie, rzutowanie itp.).

12. Informacje ekologiczne
W tym miejscu należy określić ekotoksyczność produktu, jak również jego mobilność, trwałość i zdolność do rozkładu.

13. Kwestie związane z usuwaniem
W sekcji 13 należy określić metody bezpiecznego usuwania skażonego produktu lub opakowania.

14. Informacje dotyczące transportu
Należy tu podać numer UN, klasę, substancję zanieczyszczającą środowisko morskie, nazwę przewozową itd.

15. Informacje dotyczące przepisów prawnych
Ta sekcja powinna zawierać przepisy europejskie i krajowe. Należy podać tabelę chorób zawodowych, wzmocniony nadzór medyczny itp. dla produktów wprowadzanych na rynek we Francji.
Ponadto, jeżeli dokonano oceny bezpieczeństwa chemicznego, należy to wskazać w niniejszej sekcji 15.2.
Konkretnie należy sprawdzić, czy dana substancja lub mieszanina podlega przepisom szczególnym i przestrzegać przepisów wykonawczych. Jeżeli istnieje ocena bezpieczeństwa chemicznego, należy poszukać scenariusza narażenia.

16. Inne informacje
Informacje do uzupełnienia: w tej sekcji należy podać informacje dotyczące wszelkich zmian w porównaniu z poprzednimi wersjami, a także klasyfikację CLP dla zaklasyfikowanych mieszanin. Jeżeli nie zostało to wspomniane w poprzednich pozycjach, należy określić znaczenie użytych skrótów i akronimów. Na koniec można dodać listę scenariuszy narażenia, którą załącza się w dodatku i podać wskazówki dotyczące ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska.